gototopgototop

همایش ها و نششست ها

معرفی تازه های نشر

کتاب خیابان کریم خان زند شیراز (همراه با بررسی تاریخی، اجتماعی محله پشت استانداری) با دیدی تاریخی و مردم شناسی در پی توصیف و تحلیل پیشینه تاریخی این قسمت مهم از شهر شیراز است....

اوقات شرعی



نقشه هواشناسی فارس

نقشه گردشگری فارس

آمار بازدید کنندگان

mod_vvisit_counterکل بازدیدها725672
 64 مهمان حاضر

اهدای عضو اهدای زندگی

سوابق تاریخی آثار ثبت شده از فرهنگ مردم فارس: قسمت پنجم PDF چاپ نامه الکترونیک
فارس شناسی

سازنده بند امیر

دلاواله می‌نویسد: بعضی افراد کم سوادترمحلی نیز اشتباه می‌کنند، چون تصور می‌کنند سازنده پل حضرت علی(ع) است. تصور آنان مبتنی بر تعصب و براساس اعجاز و مسلما به علت عنوان محترم امیر است که بیش‌تر به حضرت علی (ع) اطلاق می‌شود و همین امر آنان را به اشتباه انداخته است.

محل تجمع مردم شیراز

دلاوالخ، این سیاح ایتالیایی در شرح شهر شیراز می‌نویسد:

و از میدان عمومی شیراز که اندکی خارج از حصارهاست عبور کردیم. میدان بزرگ شهر محلی زیبا و دلگشاست و همه روزه عده زیادی از مردم برای تفریح و تفرج کنار پل سنگی زیبایی که اندکی با دروازه شهر فاصله دارد جمع می‌شوند.

نحوه عزاداری شیرازی‌ها

دلاواله در 18 اوت 1622 میلادی می‌نویسد:

هیجدهم ماه در شیراز گروهی از خانم‌ها چنانکه رسم معمولشان است برای گریه و شیون و زاری بر سر قبری که اندکی دورتر از اقامتگاه من بود آمدند. جایی که به سهولت می‌توانستم از بالکن خانه‌ام آن‌ها را ببینم و چند روز قبل زن جوانی را که در آن جا به خاک سپرده بودند. مادر متوفی و یکی از خواهرانش زودتر از دیگر مدعوین بر سر قبر آمده و بشقاب‌های زیادی برای خوردنی آورده و روی مزار قرار داده بودند. بعد فرش‌هایی در اطراف گسترده و بر روی آن نشسته، مشغول خوردن و صحبت با یکدیگر شوند. بر روی مزار پیراهن‌ها و البسه‌ای را که متوفی هنگام حیات می‌پوشید، گستردند و روی آن را با گل و ریحان و سایر گیاهان پر کردند و آب معطر پاشیدند و همگی صورت و موهاشان را با آن شستند. مادر و سایر اقوام، افتاده بر روی قالی‌ها مدتی در فقدان این تازه در گذشته گریه کردند تا آن که ناگهان تعدادی از زنان ضجه زن که به همین منظور اجیر شده بودند، در حالی که اشک روی گونه‌هایشان می‌غلتید، رسیدند و با لحنی غم انگیز آوازی در محسنات و سجایای آن مرحومه سر دادند. در پایان مراسم که مدتی به طول انجامید پس از پاک کردن اشک‌ها و قطع کردن ناله هرکس به خانه خود رفت. چنان که ملاحضه می‌کنید گریه بر مرده رسمی معمول در ایران است به خصوص برای گذشتگانی که بسیار عزیزند و نه تنها هنگام مرگ بلکه هر از چند گاه و هر وقت فرصتی دست دهد، بازماندگان رنج و اندوهشان را تجدید می‌کنند. آن طور که من فهمیدم این خانم‌ها درست 1 ماه پس از فوت این دختر آمده بودند و هر چند وقت یکبار کم و بیش و بسته به علاقه آنان به متوفی این حرکت را تکرار می‌کنند.